Sakrament namaszczenia chorych i wiatyk

Chrystus w sakramencie namaszczenia daje swoim wiernym, dotkniętym chorobą, potężną pomoc i obronę. Człowiek chory potrzebuje szczególnej łaski Bożej, aby pod wpływem lęku nie upadł na duchu i podlegając pokusom nie zachwiał się w wierze. „Namaszczenie chorych nie jest sakramentem przeznaczonym tylko dla tych, którzy znajdują się w ostatecznym niebezpieczeństwie utraty życia. Odpowiednia pora na przyjęcie tego sakramentu jest już wówczas, gdy wiernym zaczyna grozić niebezpieczeństwo śmierci z powodu choroby lub starości” (KKK 1514).

Kiedy można przyjąć sakrament chorych:

- przed poważną operacją
- w podeszłym wieku
- w poważnej chorobie (nie jest nią np. przeziębienie czy ból zęba)
- sakrament może być udzielony chorym, którzy utracili przytomność – jeśliby sobie tego życzyli, gdyby byli przytomni
Chorzy obłożnie, długoterminowo czy trwale mogą przyjąć sakrament chorych więcej niż jeden raz wtedy, kiedy następuje pogorszenie stanu zdrowia. Przed namaszczeniem należy przystąpić do spowiedzi. Sakramentów udziela się wyłącznie ludziom żyjącym.

Jak się przygotować:
W domu chorego należy przygotować: biały obrus, świecę, krzyż, wodę święconą i watę. W obrzędzie powinni uczestniczyć wszyscy domownicy. Osoby znajdujące się w szpitalu mogą przyjąć sakrament namaszczenia chorych od kapelanów szpitalnych, którzy wydają stosowne zaświadczenie o udzieleniu tego sakramentu.

Wiatyk
Eucharystia jako Wiatyk to Komunia święta na drogę do wieczności dla tych, którzy kończą swoje życie ziemskie. Jest to zgodne ze słowami Jezusa: „Kto spożywa moje ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym” (J 6,54). Do przyjęcia wiatyku zobowiązani są wszyscy ochrzczeni, którzy mogą przyjąć Eucharystię, w niebezpieczeństwie śmierci, niezależnie od przyczyny, z której ono wynika. Rodzina, sąsiedzi powinni ułatwić przygotowanie swoich bliskich na śmierć poprzez spotkanie z Chrystusem.
W razie nagłej potrzeby przyjęcia Wiatyku, można zgłaszać w każdej chwili telefonicznie lub bezpośrednio w parafii w kancelarii parafialnej lub zakrystii kościoła, bez względu na porę dnia.